leczenie psychiatryczne

Przez klasyczną, inaczej dużą, narkomanię rozumiemy psychiczne i fizyczne uzależnienie od leków odurzających. W myśl polskich przepisów prawnych lekiem odurzającym jest taki środek, który figuruje w spisie Ministerstwa Zdrowia załączonym do Uchwały z 1956 roku i okresowo uzupełnianym. Bardzo trudno jest określić rozmiary zjawiska zwanego uzależnieniem lękowym (narkomanią) ze względu na to, że odpowiednie statystyki są niedokładne i często sprzeczne. Wpływa na to wiele czynników, między innymi fakt różnych metod rejestracji narkomanów. Dlatego rozmiary narkomanii ocenia się na ogół pośrednio na podstawie liczby przestępstw z nią związanych, na podstawie ilości skonfiskowanych narkotyków i liczby osób leczonych w społecznych zakładach odwykowych z uzależnień lękowych. Używanie środków odurzających (powodujących uzależnienie) znane było od tysięcy lat, ale było ono uwarunkowane głównie cechami kulturowymi i potrzebami lecznictwa. Wzrost spożycia narkotyków odnotowano w XIX i XX wieku, ale fakt ten łączył się przede wszystkim z rozwojem medycyny, a narkomania jako nałóg obejmowała tylko wąskie kręgi społeczeństwa ograniczając się do sfer intelektualnych i artystycznych oraz pracowników służby zdrowia. Ten stan utrzymywał się bez większych zmian do drugiej wojny światowej (1939 - 1945). Od jej zakończenia obserwuje się stały wzrost spożycia narkotyków, przy czym wyraźny skok nastąpił w latach 1950 - 1960. Spowodowało to, że do walki z narkomanią włączyły się tak potężne instytucje jak Światowa Organizacja Zdrowia i Interpol. Stwierdzono kilka niepokojących zjawisk. A mianowicie, że narkomania zaczyna się gwałtownie szerzyć w kołach młodzieżowych oraz, że obok klasycznych narkotyków pojawiły się nowe, jak marihuana, LSD i inne. Dokonała się więc w tym okresie rewolucja geograficzna w dziedzinie narkomanii. O ile w końcu XIX i na początku XX wieku narkomania na świecie charakteryzowała się tym, że do środków narkotycznych sięgali głównie ludzie w drugiej połowie życia i korzystali głównie z substancji roślinnych i w krajach o niskim standardzie życia, to w drugiej połowie XX wieku narkomania dotyczyła głównie ludzi młodych, którzy popadali w stan uzależnienia od środków narkotycznych, syntetycznych i w krajach o wysokim standardzie życia (USA, Szwecja, RFN).