leczenie psychiatryczne

Przebieg nałogu alkoholowego bywa różnorodny. Może być długotrwałym stacjonarnym i postępującym zjawiskiem, może być przerywany (z okresami zaprzestania picia) z mniej lub bardziej zarysowaną cyklicznością i ostrymi nawrotami, wreszcie może czasem ulec samoistnemu zatrzymaniu (np. w przebiegu ciężkiego schorzenia somatycznego lub wyjątkowych trudnych sytuacji życiowych). Mimo różnorodności przebiegu zależność od alkoholu będzie się zawsze charakteryzowała wspomnianymi podstawowymi jego objawami, z objawem utraty kontroli nad piciem na czele i zmienioną osobniczą reakcją na alkohol, która nigdy nałogowemu alkoholikowi nie pozwoli na powrót do stylu towarzyskiego i okolicznościowego picia. Choroba alkoholowa ma zawsze negatywne następstwa osobnicze i społeczne. Możemy je podzielić na trzy zasadnicze grupy: osobnicze szkody somatyczne, osobnicze szkody psychiczne i szkody społeczne. Osobnicze szkody somatyczne polegają na uszkodzeniach spowodowanych przez alkohol w tkankach i narządach wewnętrznych bezpośrednio lub pośrednio na skutek braku różnych substancji, głównie witamin. Lista chorób somatycznych powstała w przebiegu przewlekłej intoksykacji alkoholowej jest bardzo długa, a otwierają ją uszkodzenia ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego. Alkohol etylowy ma szczególne powinowactwo do tkanki nerwowej i przy przewlekłym jego nadużywaniu następują duże spustoszenia w mózgu, wyrażające się zanikiem neuronów. Uszkodzeniu i procesom wstecznym ulegają komórki kory mózgu, okolicy podkorowej i pnia mózgu. Uszkodzenia układu nerwowego obwodowego to zapalenia wielonerwowe, powstające głównie na skutek wtórnych zaburzeń metabolicznych, braku witamin z grupy B. Bardzo często stwierdza się u alkoholików nieżyty górnych dróg oddechowych, stany zapalne błony śluzowej gardła i oskrzeli, w przewodzie pokarmowym zaś nieżyty błony śluzowej żołądka, trudności w przyswajaniu pokarmów, wreszcie uszkodzenia i stany zapalne wątroby.