leczenie psychiatryczne

Leczenie psychoz i nerwic u dzieci i młodzieży jest domeną specjalistów psychiatrii dziecięcej i stanowi dużą, odrębną dziedzinę wiedzy klinicznej w psychiatrii. Dzieci z zaburzeniami psychicznymi, podobnie jak dorośli, podlegają oddziaływaniom leczniczym zawsze zespołowym. W skład tego zespołu leczącego wchodzi lekarz, psycholog, pedagog i pielęgniarka. Podstawą wszelkiego rozsądnego postępowania terapeutycznego z dziećmi jest współpraca lekarza, pedagoga z psychologiem, szkołą i rodzicami. Usunięcie na czas czynnika urazowo psychicznego ze środowiska dziecka, odpowiednie przeorientowanie go w szkole nieraz może usunąć objawy nerwicowe i wywrzeć może odpowiedni wpływ wychowawczy na nieprawidłowo kształtującą się osobowość. Podobnie jak obowiązkiem lekarza jest wczesne wykrywanie zmian organicznych w mózgu i pilnowanie, by nie zostały one przeoczone, gdyż wymagają odrębnego postępowania, tak obowiązkiem pedagoga i psychologa jest wyławianie możliwie wcześnie dzieci opóźnionych w rozwoju, aby skierować je od razu do szkół z odpowiednim programem nauczania. Współpraca z rodzicami, przekazanie im sumy informacji o aktualnych potrzebach dziecka, czasem o jego ambicjach jest zawsze cenna, bez względu na to, czy dziecko prowadzi pedagog, psycholog czy lekarz. Podstawową metodą leczniczą są różne techniki psychoterapeutyczne, często wsparte leczeniem psychofarmakologicznym, które znosi uciążliwe utrwalone reakcje dziecka lub przygotowuje je do psychoterapii. Leczenie szpitalne i ambulatoryjne dzieci chorych na psychozy i nerwice prowadzi się w wydzielonych szpitalach, sanatoriach i poradniach, o których strukturze i organizacji będzie mowa w dalszych częściach podręcznika.