Badanie stanu psychicznego
Badanie stanu psychicznego chorego jest umiejętnością, którą nabywa się w toku długoletniej pracy zawodowej, a jego prawidłowa interpretacja zależy od wiedzy i doświadczenia klinicznego badającego. We współczesnej psychiatrii obowiązują jednak pewne, określone metody i zasady postępowania z chorym. Wymienię najważniejsze, które mają praktyczne zastosowanie i winny być przestrzegane przez współcześnie wykształconego lekarza - psychiatrę:
1) przed rozpoczęciem badania lekarz-psychiatra powinien przedstawić; się badanemu i w żadnym wypadku, jak to jeszcze gdzie niegdzie ma miejsce, "uchodzić za internistę, neurologa czy innego specjalistę" oraz zapytać chorego, czy wyraża zgodę na przeprowadzenie badania. Nigdy nie należy wprowadzać w błąd chorego i stwarzać pozorów innej sytuacji w badaniu, niż ta, jaka jest faktycznie. Tego wymaga kultura obcowania z chorym i właściwie pojmowana powinność specjalistyczna, lekarza -- psychiatry. Odstępstwa od tej reguły mogą być usprawiedliwione tylko szczególnym stanem chorego, np. stanem zmienionej jakościowo świadomości lub zupełnym brakiem możliwości nawiązania rozmowy z pacjentem;
2) jeżeli badający dla różnych celów np. dydaktycznych pragnie zarejestrować badanie na taśmie magnetofonowej, to zawsze powiniera zapytać o zgodę pacjenta;
3) zawsze w pierwszym kontakcie i spotkaniu z chorym psychicznie należy przeprowadzić badanie somatyczne, ogólnolekarskie, ponieważ kontakt psychiatryczny jest zawsze kontaktem lekarskim. Pacjent nie zbadany somatycznie uważa się za niezbadanego i nie rozumie lub niewłaściwie interpretuje postępowanie badającego, jeżeli tego warunku nie spełni. Odstępstwa od takiego postępowania mogą mieć miejsce wtedy kiedy chory jest skierowany na konsultację psychiatryczną z klinik czy szpitali somatycznych.